Nereye bakacağını, ne zaman çalışacağını ve nasıl devam edeceğini bilmeyen öğrenci, ne kadar çalışırsa çalışsın sonuç alamaz.
Psikolojik danışmanım; koçluğu bu meslek bilgisiyle yürütüyorum. İşin merkezinde akademik takip var: haftalık program, günlük kontrol, deneme analizi. Kaygı ya da motivasyon çalışmanın önüne geçtiğinde onu da konuşuruz — ama vitrindeki iş bu değil, sistemin kurulması.
Her öğrenci farklıdır; bu yüzden hazır program yerine kişiye özel bir sistem kurulur. Takip, kendi geliştirdiğim yazılım üzerinden yürüyor — 'çalıştım' beyanıyla değil, kanıtla. Süreç şeffaf ve ölçülebilir; veli de öğrenci de aynı tabloyu görüyor.
Sekiz yıldır LGS ve YKS öğrencileriyle çalışıyorum. Velilerden en sık duyduğum cümle şu: “Ben elimden geleni yapıyorum ama o umursamıyor.” Sohbet derinleştiğinde çoğu zaman ortaya çıkan şey aynı — veli çocuğun işini yapmaya çalışıyor, kendi işini boş bırakıyor. Benim işim o ikisini ayırmak.